کتاب «از اون روزا که عکسا» از منصور ضابطیان (نشر مون) یه جور سفر نوستالژیکه؛ سفری بین ترانه ها و تصنیف هایی که خیلی از ما ایرانی ها یه جایی از زندگی شنیدیم و باهاش خاطره داریم. ضابطیان که سال ها توی کار رسانه، نویسندگی و روزنامه نگاری بوده، این بار رفته سراغ کلمات آشنا و دوست داشتنی و از بین کلی ترانه، اونایی رو انتخاب کرده که بیشتر از همه حال و هوای گذشته رو زنده می کنن و لبخند میارن.
چیزی که این کتاب رو متفاوت تر می کنه، عکس های قدیمی شهروندها از دهه های چهل و پنجاه شمسیه که کنار ترانه ها نشستن. همین کنار هم بودن تصویر و کلام باعث می شه موقع ورق زدن کتاب، انگار داری آلبوم خاطرات یه دوره رو نگاه می کنی؛ هم با موسیقی و ترانه همراه می شی، هم با عکس ها توی فضای اون روزها قدم می زنی و حس و حالش رو نزدیک تر لمس می کنی.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.