20
ساعت
:
58
دقیقه
:
14
ثانیه
همه چیز از یک دعوت ساده برای مسابقه داستان کوتاه جمالزاده شروع شد؛ قرار بود یک داستان جمع و جور درباره اصفهان بنویسم. بقیه فکر می کردند قرار است بروم سراغ قشنگی های شهر و مهربانی مردمش، اما از آب درنیامد. قصه ای که نوشتم بیشتر درباره آینده ای کج و معوج بود؛ با محوریت آدمی که خیلی هم دوست داشتنی نیست و اصلا اصفهانی هم نیست. همین تفاوت نگاه باعث شد آن داستان آن طور که باید و شاید به مذاق خیلی ها خوش نیاید.
بعدش یک داستان دیگر هم در همان فضا و زمان نوشتم و هر دو مدت ها گوشه ای خاک خوردند تا وقتی بین کارها و در دوره ای که دنبال ایده تازه می گشتم دوباره پیدایشان کردم. حال و هوای آن داستان ها عجیب به روزهای خودم نزدیک بود و انگار یک چیزی هل می داد که ادامه شان بدهم. کم کم از اتفاقات دور و برم ایده های تازه آمد و قصه ها شکل گرفتند؛ طوری که انگار خودشان داشتند نوشته می شدند. نتیجه شد ۹ داستان که شاید جدا به نظر برسند، اما در اصل به هم وصل اند؛ روایت ایرانِ ۴۰ سال بعد، جایی که ناامیدی و تباهی تبدیل به بخش معمول زندگی شده و این مجموعه احتمالا سیاسی ترین چیزی است که تا حالا نوشته شده.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
