کتاب «مناجات نامه و الهی نامه» از خواجه عبدالله انصاری (پیر هرات)، مجموعه ای از حرف های صمیمی و دعاهای کوتاه و بلند است؛ همان نجواهایی که انگار از ته دل آدم بیرون می آید وقتی می خواهد بی واسطه با خدا حرف بزند. نثر کتاب آهنگین و دلنشین است و گاهی هم واژه ها و ترکیب های عربی لابه لایش دیده می شود، اما حال و هوایش کاملا انسانی و نزدیک است: ترس از دوری، امید به بخشش، شرمندگی از خطاها و شوق برگشتن.
این کتاب بیشتر از آن که برای مطالعه خشک و رسمی باشد، برای آرام خواندن و زمزمه کردن است؛ مخصوصا وقت هایی که دنبال یک جمله آماده می گردی تا حرف دلت را بگویی. خواجه خیلی وارد بحث های پیچیده نمی شود و نصیحت مستقیم هم کمتر می کند؛ بیشتر حالت یک گفت و گوی عاشقانه با خدا را دارد که در آن هم از ضعف های نفس می گوید، هم از لطف و رحمت پروردگار کمک می خواهد. اگر دنبال کتابی هستی که هم رنگ و بوی عرفان داشته باشد و هم به دل بنشیند، این اثر انتخاب خوبی است.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.