16
ساعت
:
13
دقیقه
:
47
ثانیه
کتاب «مناجات نامه خواجه عبدالله انصاری» حرف های دل پیر هرات است؛ عارفی که به جای نصیحت کردن، خیلی ساده و از ته دل با خدا درد دل می کند. متن کتاب پر از نیایش های کوتاه و بلند است که گاهی با سوز و توبه همراه می شود، گاهی با امید و دلدادگی. نثرش آهنگین و دلنشین است و گاهی هم واژه ها و ترکیب های عربی لابه لای جمله ها می آید که حال و هوای دعا را پررنگ تر می کند. اینجا خبری از بحث های سخت و پیچیده نیست؛ بیشتر شبیه نجواهای شبانه کسی است که از خودش و دنیا خسته شده و دنبال پناه می گردد.
مضمون های اصلی کتاب دور و بر توبه، ترس از دور شدن، امید به رحمت، شکر، و درخواست راهنمایی می چرخد. خواجه عبدالله انصاری مدام بین خوف و رجا حرکت می کند؛ یک جا از این می گوید که نکند به خودش واگذار شود و جای دیگر محکم به مهربانی خدا دل می بندد. مناجات ها لزوما فصل بندی منظم و آموزشی ندارند، اما همین پراکندگی باعث می شود حس کنی داری تکه هایی از یک گفت و گوی واقعی را می خوانی. «مناجات نامه» بیشتر از آن که فقط برای مطالعه باشد، برای زمزمه کردن و همراه شدن با حال و هوای دعاست؛ مخصوصا وقتی دنبال چند جمله ناب برای گفتن با خدا می گردی.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
