«عیش پیری و راز دوستی» از مارکوس تولیوس سیسرون، دو رساله کوتاه و خواندنی از دل روم باستان است. سیسرون زمانی سراغ موضوع پیری می رود که روزهای سختی را می گذراند؛ هم درگیر شکست های سیاسی است و هم داغ از دست دادن دخترش را دارد. او با زبان آرام و منطقی اش نشان می دهد پیری قرار نیست مساوی با کنار گذاشته شدن و بی فایده بودن باشد؛ می شود در این دوره هم با امید، وقار و لذت های ساده زندگی کرد و از تجربه ها بهترین استفاده را برد.
در بخش «راز دوستی» هم بحث اصلی روی معنی رفاقت واقعی است؛ این که دوستی خوب چه ویژگی هایی دارد، چطور شکل می گیرد و چرا از با ارزش ترین داشته های آدم است. سیسرون دوستی را نعمتی بزرگ می داند و درباره صداقت، وفاداری و هم صحبتی امن با یک دوست نزدیک حرف می زند؛ همان رابطه ای که آدم می تواند بدون ترس، حرف دلش را بزند و روی همراهی اش حساب کند.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.