کتاب «دیکتاتورهای فریبکار: چهره متغیر ستمگری در قرن بیست و یکم» اثر سرگئی گوریف و دانیل تریسمان (انتشارات نگارستان اندیشه) درباره این است که دیکتاتوری های امروز چطور مثل گذشته فقط با زور و سرکوب جلو نمی روند. نویسنده ها توضیح می دهند که خیلی از حاکمان جدید، به جای خشونت عریان، بیشتر روی مدیریت تصویر خودشان کار می کنند: از نمایش انتخابات و حفظ یک سری نهادهای ظاهرا دموکراتیک گرفته تا ساختن حس عادی بودن اوضاع، طوری که بسیاری از مردم اصلا متوجه ساز و کار کنترل نشوند.
در این کتاب می بینید که با پیشرفت تکنولوژی و رسانه، ابزارهای قدرت هم حرفه ای تر شده اند. دیکتاتورهای مدرن با ترکیبی از تبلیغات، اطلاعات نادرست و سانسور نامحسوس، روایت های دلخواهشان را می سازند و مخالفان را بی اعتبار می کنند، بدون اینکه لزوما همه رسانه ها را یک شبه تعطیل کنند. نمونه های مهمی مثل ولادیمیر پوتین، رجب طیب اردوغان و ویکتور اوربان بررسی می شوند تا روشن شود این مدل جدید استبداد چطور پشت ظاهر کثرت گرایی و فرآیندهای شبه دموکراتیک، همچنان قدرت را دست خود نگه می دارد.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.