13
ساعت
:
58
دقیقه
:
26
ثانیه
کتاب «من سقراط مجروح را دوست دارم» از سعید تشکری، یه مجموعه جذاب از نمایش نامه هاست که حال و هوای تئاتری نویسنده رو خوب نشون می ده. تشکری با این که یه زمانی گفته بود از فضای نمایش و تئاتر فاصله می گیره، توی این کتاب دوباره برگشته سراغ دغدغه های همیشگیش؛ از گفت و گوهای پرکشش و موقعیت های نمایشی گرفته تا نگاهش به آدم ها و زمانه. توی این مجموعه چند نمایش نامه با حال و هوای متفاوت می خونید؛ مثل «من و تو و...»، «آینه آورده ام ای روشنی!»، «زندگی جای دیگری»، «رویای سالینجر» و البته نمایش نامه اصلی یعنی «من سقراط مجروح را دوست دارم».
نکته خوب کتاب اینه که فقط به متن نمایش نامه ها محدود نمی شه؛ آخر کتاب یه نوشته از خود نویسنده هم هست که درباره اقتباس حرف می زنه و توضیح می ده چطور می شه از اندیشه و جهان ذهنی یک نویسنده یا یک متن نمایشی الهام گرفت و اون رو به زبان نمایش درآورد. توی بعضی بخش ها هم دیالوگ ها با لحن صمیمی و تیز، سراغ تاریخ و ادبیات می رن و با نگاهی انتقادی به امروز پل می زنن؛ جوری که هم برای اهل تئاتر خواندنیه، هم برای کسی که دوست داره نمایش نامه ها رو به عنوان ادبیات جدی دنبال کنه.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
