14
ساعت
:
44
دقیقه
:
43
ثانیه
امیر دژاکام را خیلی ها به عنوان یک نمایشنامه نویس و کارگردان همیشه معترض می شناسند؛ کسی که حرف هایش را بی رودربایستی درباره جامعه، مدیریت فرهنگی و حتی خود تئاتر می زند. کتاب «یک نامه عاشقانه سانسور شده» هم دقیقا از همین جنس است: مجموعه ای از مونودرام ها و متن های نمایشی که لحنشان صریح و گاهی تلخ است و انگار نویسنده تعمدا بعضی جاها را ناتمام گذاشته تا همان حس سانسور و بریدگی را به خواننده منتقل کند.
این مجموعه با یک نامه بلند و یک تک گویی از شخصیتی به نام پرویز شروع می شود؛ روایتی که هم عاشقانه است و هم درگیر حافظه جمعی و قضاوت های اجتماعی. بعدتر در متن هایی مثل «آنتی تئاتر» نگاه انتقادی دژاکام به فضای تئاتر و کلیشه های رایج پررنگ تر می شود و با بازی با نوستالژی و اشاره های کنایه دار، خواننده را درگیر می کند. چند نمایشنامه دیگر هم حال و هوای سیاسی و احساسی دارند، از جنگ و زخم هایش می گویند یا طوری نوشته شده اند که دست اجرا کننده را برای انتخاب شخصیت و شکل اجرا باز می گذارند. اگر دنبال متن های نمایشی ایده زا هستید که هم برای خواندن جذاب باشد و هم برای اجرا و تمرین به درد بخورد، این کتاب انتخاب خوبی است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
