کتاب «دانشگاه های اروپایی» اثر رابرت د اندرسون (انتشارات کرگدن) یک روایت خواندنی و معتبر از شکل گیری و تغییر مسیر دانشگاه ها در اروپا، از اواخر قرن هجدهم تا آستانه جنگ جهانی اول است. اندرسون نشان می دهد چطور ایده های عصر روشنگری، الگوی دانشگاه هومبولتی در آلمان و مدل متمرکز ناپلئونی در فرانسه، کم کم روی کشورهای مختلف اثر گذاشت و هر کشور بسته به سیاست و فرهنگ خودش یک سیستم دانشگاهی متفاوت ساخت. در این مسیر، دانشگاه ها هم ورقینو های اروپایی داشتند و هم به ساختن نخبگان و هویت ملی کشورها کمک کردند.
در فصل های جداگانه، وضعیت دانشگاه ها در آلمان، فرانسه، بریتانیا، ایتالیا و اسپانیا، روسیه و امپراتوری هابسبورگ بررسی می شود و در کنار آن به موضوعات مهمی مثل نقش مذهب با وجود موج سکولار شدن، ورود استادان و دانشجوها به سیاست مخصوصا حوالی 1848، رشد ایده پژوهش و معنای تازه «دانشگاهی بودن» پرداخته می شود. کتاب همچنین نگاه خوبی به زندگی دانشجویی، انجمن های دانشجویی و جایگاه زنان در دانشگاه ها دارد. جمع بندی نویسنده این است که دانشگاه مدرن در دهه های 1870 و 1880 جا افتاد، اما تا 1914 زیر فشار تخصصی شدن رشته ها، هزینه های پژوهش و ملی گرایی تند و یهودستیزی قرار گرفت؛ با این حال منطق دانشگاه لیبرال همچنان دوام آورد.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.