کتاب «بهار خسرو» نوشته پیترو چیتانی، یک روایت شیرین و شاعرانه از تکه هایی از فرهنگ و تاریخ ایران است؛ از روزگار خیلی دور تا چند قرن بعد از اسلام. این کتاب قرار نیست مثل یک تحقیق خشک و دانشگاهی باشد، بیشتر شبیه یک سفر داستانی است که تو را آرام آرام با حال و هوای دوره ها و نشانه های فرهنگی آشنا می کند.
نکته جذابش این است که نویسنده چیزی را از خودش نساخته یا خیالبافی نکرده؛ هر بخش از کتاب به یک یادگار واقعی تکیه دارد: از بناهای تاریخی و سنگ نوشته ها گرفته تا تندیس ها، اشیای ارزشمند و روایت ها و تمثیل هایی که در طول قرن ها شکل گرفته اند. نتیجه کار مثل یک جور منبت کاری فرهنگی از تاریخ است؛ هم قصه دارد، هم حال و هوای جستار ادبی، هم پر از تصویرسازی و نشانه هایی که می شود در آنها مکث کرد.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.