22
ساعت
:
1
دقیقه
:
43
ثانیه
قصه مثل یک ابزار است؛ هر کسی دستش بگیرد، همان طوری که دلش می خواهد از آن استفاده می کند. توی افسانه های ژاپنی هم می شود رد پای دو نگاه متفاوت را دید: یک صدا، صدای مردم عادی است که از جنگیدن با بدی ها، امید به بهتر شدن اوضاع و عدالت حرف می زند؛ صدایی که زنده و پرانرژی است و آدم را همراه خودش می کشد.
در کنار این، یک صدای دیگر هم هست که جدی تر و دستوردهنده تر است و بیشتر می گوید «قسمت همین است» و باید با سرنوشت کنار آمد. قصه های مردمی معمولا شوخ و سرحال اند و وقتی احساس کنند قرار است حرف های سنگین و رسمی همه چیز را قبضه کند، گاهی داستان را نصفه رها می کنند. اما آن صدای رسمی دوست دارد قصه حتما یک نتیجه گیری روشن و پندآموز داشته باشد. همین کشمکشِ پنهان، خواندن این مجموعه را جذاب و متفاوت می کند.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
