کتاب «سطرها در تاریکی جا عوض می کنند» از گروس عبدالملکیان (نشر مروارید) یک مجموعه شعر سپید است که چندین شعر نیمه بلند را کنار هم آورده و حال و هوایش از اول تا آخر، یکدست و نزدیک به هم پیش می رود. در این شعرها مدام با موضوعاتی مثل عشق، جنگ و صلح، زندگی و مرگ، و برخورد طبیعت با دنیای مدرن روبه رو می شوید؛ انگار شاعر دارد شما را آرام آرام وارد فضای ذهنی خودش می کند و اجازه می دهد تصویرها و حس ها خودشان را نشان بدهند.
لحن شاعر در خیلی از بخش ها خطابی و مستقیم است و وقتی سراغ مرگ، ترس یا ناامیدی می رود، فضا تیره تر و سنگین تر می شود؛ اما همین تیرگی با تصویرسازی های تازه و ترکیب های غیرمنتظره، خواندنی و تاثیرگذار از کار درآمده است. نکته جالب اینجاست که شعرها طوری ساخته شده اند که هر بار کتاب را دوباره باز کنید، حس می کنید معنی ها جابجا شده اند و چیزهایی می بینید که دفعه قبل به چشم تان نیامده بود؛ درست مثل خود عنوان کتاب که می گوید سطرها در تاریکی جا عوض می کنند.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.