کتاب «نام ها و نشانه ها در دستور زبان فارسی» از احمد شاملو (انتشارات مروارید) مجموعه ای از یادداشت ها و نوشته های اوست که به سال 1333 برمی گردد؛ زمانی که شاملو در زندان قصر بوده و همان جا روی زبان و دستور فارسی کار کرده است. این کتاب فضای پژوهشی دارد، اما لحن و نگاه شاملو به زبان، آن را خواندنی و متفاوت می کند.
طبق توضیحات ابتدای کتاب، شاملو قصد داشته دستور زبان فارسی را در سه دفترِ اسم، فعل و حرف بررسی کند. در دفتر «اسم» هم قرار بوده بخش هایی مثل اسم، اضافه، صفت و ضمیر بیاید. در چاپ اول (1343) بخش مربوط به ضمیر به شکل عجیبی در چاپخانه گم می شود، اما بعدها در چاپ دوم (1375) بدون این که تکمله ای اضافه شود، مطالب مرتب تر و با عنوان «جلد اول دستور زبان شاملو» منتشر می شود؛ با این امید که جلدهای بعدی یا یک متمم هم منتشر شود.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.