کتاب «آل پاچینو: سانی بوی» خود زندگینامه صمیمی و بی پرده آل پاچینو است؛ بازیگری که از محله های سخت و فقیر برانکس راه افتاد و با عشق به تئاتر و سینما رسید به جایگاهی که امروز همه می شناسیم. اسم «سانی بوی» هم از ترانه ای می آید که مادرش وقتی بچه بود برایش می خواند و کم کم شد لقب همیشگی اش؛ لقبی که هم گرمای کودکی را دارد و هم تلخی مسیر رشدش را. پاچینو در این کتاب از روزهای بعد از جنگ جهانی دوم، جدایی پدر و مادرش، زندگی در خانه کوچک پدربزرگ و مادربزرگش و شکل گرفتن رویاهایش طوری حرف می زند که انگار نشسته روبه رویت و خاطره تعریف می کند.
بخش مهمی از کتاب درباره رابطه پیچیده او با مادرش است؛ مادری که مشکلات روحی جدی داشت و زندگی پاچینو را هم پر از نگرانی و هم پر از درس کرد. در کنار خاطرات خانوادگی، داستان های جذاب پشت صحنه فیلم های معروفش هم هست؛ مثلا ماجرای دردسرهایش در فیلم برداری «پدرخوانده» و اینکه با وجود ورقینو ایتالیایی، زبان اجدادی اش را بلد نبود و همین باعث تنش هایی با کاپولا شد. از نوجوانی و علاقه اش به بیسبال گرفته تا وقتی که همه در مدرسه می گفتند می تواند مارلون براندوی بعدی باشد، کتاب پر است از روایت های انسانی، شکست ها، تردیدها و لحظه هایی که نشان می دهد موفقیت برای او یک شبه اتفاق نیفتاده.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.