17
ساعت
:
55
دقیقه
:
3
ثانیه
کتاب «دختران خانه ی شماره ی 17» اثر شهریار عباسی (انتشارات مروارید) از آن رمان هایی است که نشان می دهد حافظه چقدر می تواند بازیگوش باشد. ما اتفاق ها را دقیقا همان طور که رخ داده اند به خاطر نمی آوریم؛ ذهن مان چیزهایی را پررنگ می کند، بعضی بخش ها را حذف می کند و گاهی هم همه چیز را طوری می چیند که با واقعیت فرق داشته باشد. انگار ذهن، بیشتر تدوین گر است تا یک دوربین دقیق و بی طرف.
در این فضا، تجربه های احساسی و عاشقانه هم شکل تازه ای پیدا می کنند؛ هر کس داستان خودش را از زندگی و رابطه ها می سازد و همان را باور می کند. رمان هم دقیقا همین جا جذاب می شود: ساختن یک دنیای تازه از دل پیچ و خم های ذهن و تبدیل کردنش به روایت، با کمک زبان. این کتاب شما را وارد همین هزارتو می کند؛ جایی که خاطره، حس و واقعیت مدام با هم جابه جا می شوند.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
