1
ساعت
:
55
دقیقه
:
19
ثانیه
کتاب «سازهای ناکوک» اثر مریم دلفان آذری از آن شعرهایی است که آرام و بی سر و صدا می آید سراغت، اما تا مدت ها ولت نمی کند. تصویرها مدام عوض می شوند؛ یک جا لبخندی شبیه ژکوند جلوی چشم می نشیند و چند خط بعد، تکه های یک حس گمشده را مثل نت های نامرتب کنار هم می چیند. زبان شعرها حال و هوای موسیقی و قاب های سفید و سکوت های بین کلمه ها را دارد؛ انگار چیزی می خواهد از قاب خودش بیرون بزند و دیده شود.
در این مجموعه با بازی رنگ ها و تضادها روبه رو می شوی؛ از سپیدی تا سیاهی و هرچه بینشان است. شاعر با «ای کاش» های ریز و درشت، خاطره و خیال را قاطی می کند و تو را می برد سمت تجربه هایی که هم آشنا هستند هم تازه. اگر شعرهای تصویری و احساسی دوست داری که بیشتر از قصه گفتن، فضا بسازد و حال منتقل کند، «سازهای ناکوک» می تواند انتخاب دلنشینی برایت باشد.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
