کتاب «خودنویسم را از آفتاب پر می کنم» اثر پرویز شاپور، مجموعه ای از نامه های واقعی و صمیمانه یک پدر به پسرش کامیار است؛ وقتی کامیار برای ادامه تحصیل به انگلستان می رود. شاپور توی این نامه ها با همان نگاه خاص و شوخ طبعی دوست داشتنی اش سعی می کند حضورش را توی زندگی پسرش حفظ کند و نگذارد فاصله و دوری، رابطه شان را سرد یا کم رنگ کند.
نامه ها پر از حرف های روزمره، طنزهای ریز و احساس پدرانه اند و در عین سادگی، خواندنی و گرم پیش می روند. از طرفی لابه لای همین نوشته ها می شود رد و نشانی از حال و هوای زمانه و گوشه هایی از زندگی و فضای هنری و فرهنگی آن دوره را هم دید، برای همین کتاب فقط یک نامه نگاری خانوادگی نیست و ارزش تاریخی و اجتماعی هم دارد.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.