16
ساعت
:
55
دقیقه
:
7
ثانیه
«آخرین نوار کراپ» از ساموئل بکت یک نمایشنامه کوتاه اما خیلی تاثیرگذار است که همه چیزش روی یک شخصیت می چرخد: کراپ، نویسنده ای پیر که عادت دارد هر سال صدایش را ضبط کند و بعد از سال ها بنشیند و به همان نوارها گوش بدهد. حالا او در زمان حال، روبه روی صدای جوان تر خودش می نشیند و بین خاطره ها، حسرت ها و تصمیم هایی که گرفته یا نگرفته گیر می کند. بکت با همین ایده ساده، کاری می کند که خواننده هم ناخودآگاه درباره گذشته خودش، انتخاب ها و چیزهایی که از دست رفته فکر کند.
این کتاب بیشتر از این که داستان پرحادثه باشد، یک سفر درونی است: درباره گذر زمان، فرسوده شدن آدم ها، و این سوال که آیا ما همان آدم سابق می مانیم یا نه. فضای کار مینیمال و تئاتری است، اما حرف هایش عمیق و انسانی است و گاهی هم رگه هایی از طنز تلخ دارد که اثر را واقعی تر می کند. اگر از ادبیات نمایشی مدرن و متن هایی که بعد از تمام شدن هم در ذهن می مانند خوشت می آید، «آخرین نوار کراپ» انتخاب خیلی خوبی است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
