4
ساعت
:
42
دقیقه
:
57
ثانیه
کتاب «اول شخص مفرد» اثر هاروکی موراکامی (انتشارات افق) یک مجموعه داستان کوتاه است که هر کدام از قصه هایش با روایت اول شخص جلو می رود؛ همان لحن آشنا و دوست داشتنی موراکامی که انگار دارد رو به رویمان خاطره تعریف می کند. در این کتاب با تکه هایی از جوانی و حس نوستالژی، فکر کردن به موسیقی و حال و هوای جاز، و حتی علاقه عجیب به بیسبال رو به رو می شویم؛ اما همیشه یک چیزی زیر پوست روایت هست که مرز واقعیت و خیال را به هم می ریزد.
در چند داستان، فضا کاملا رویاگونه و نامعمول می شود: از موقعیت های غریب و رمزآلود گرفته تا برخوردهایی که آدم را هم می خنداند و هم نگران می کند، مثل حضور یک میمون سخنگو یا جزئیاتی که واقعی به نظر می رسند اما کاملا قابل توضیح نیستند. گاهی هم راوی طوری حرف می زند که ممکن است فکر کنید خود موراکامی است؛ ولی کتاب مدام شما را بین «زندگینامه» و «تخیل» معلق نگه می دارد. اگر داستان های فلسفی و کمی مرموز دوست دارید که درباره عشق، تنهایی، خاطره و کودک درون حرف می زنند، این کتاب دقیقا همان حال و هوا را دارد.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
