این که نویسنده ای با اسم «مو یان» (یعنی: حرف نزن) بتواند رمانی این قدر پرجزئیات و پرحرف بنویسد، خودش یک تناقض بامزه است. «قورباغه» از کارهای مهم و متاخر مو یان است؛ همان روزها که نوبل ادبیات را گرفت هم خیلی سر زبان ها افتاد و برای خود نویسنده هم ارزش ویژه ای دارد. داستان به شکل نامه و با زاویه دید دوم شخص جلو می رود و کم کم تو را می برد وسط زندگی مردم یک شهر دورافتاده در چین.
محور قصه یک «عمه» عجیب و کاریزماتیک است؛ زنی که سال ها تنها متخصص زایمان شهر بوده و عملا روی سرنوشت خانواده ها تاثیر مستقیم داشته، آن هم در دوره ای که موضوع بچه دار شدن در چین شدیدا سیاسی و کنترلی بوده. رمان همزمان تلخ، مرموز و گاهی خنده دار است و با ریزه کاری های فرهنگی و اسم گذاری های عجیب و غریب برای بچه ها، نشان می دهد تصمیم های بزرگ حکومتی چطور می تواند تا خصوصی ترین بخش زندگی آدم ها نفوذ کند.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.