کتاب «میزانسن معاصر» نوشته پاتریس پاویس از آن کتاب هایی است که کمک می کند میزانسن را فقط یک چیدمان ساده روی صحنه نبینید. پاویس با نگاه دقیق و تجربه محور توضیح می دهد چرا باید نسبت به کلیشه ها و تعریف های آماده محتاط بود و چطور تصویرها و لحظه های یک اجرا بعد از تمام شدن هم در ذهن تماشاگر زنده می مانند و او را وادار می کنند دوباره به حس و برداشتش برگردد؛ از لذت گرفته تا اضطراب و شوک.
این کتاب مسیر شکل گیری و تغییر میزانسن را در تاریخ تئاتر دنبال می کند و سراغ موضوعاتی مثل خوانش صحنه ای، نقش صحنه نگاری و جاهایی که حتی جای صحنه سازی را می گیرد، بازخوانی آثار کلاسیک و معاصر، تئاتر و آیین های بین فرهنگی، فناوری های جدید و استفاده زنده از آن ها روی صحنه، و نگاه های پسامدرن و ساختارشکن می رود. در کنار این ها، مدام تعریف خودِ میزانسن را به چالش می کشد و درباره آینده اش هم سؤال های جدی مطرح می کند؛ برای همین هم برای علاقه مندان تئاتر، اجرا، و نظریه های هنر اجرا یک منبع حسابی و کاربردی است.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.