این کتاب یه جور همراهه برای وقت هایی که دلت می خواد چند خط شعر بخونی و یه کم از شلوغی ها فاصله بگیری. مهدی موسوی توی «انقراض پلنگ ایرانی با افزایش بی رویه ی تعداد گوسفندان» با زبون تیز و شاعرانه اش از عشق، ایمان و اون حس های پیچیده ای می گه که گاهی نمی شه راحت توضیحشون داد، فقط باید خوند و گذاشت توی دل بشینه.
فضای شعرها طوریه که هی بین تلخی و لطافت رفت و برگشت می کنی؛ انگار هم زمان هم زخم رو نشونت می ده هم مرهم رو. اگر دنبال کتاب شعری هستی که هم تصویر بسازه، هم سوال توی ذهنت بندازه و هم یه حال و هوای متفاوت بهت بده، این یکی می تونه انتخاب خوبی باشه.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.