23
ساعت
:
38
دقیقه
:
22
ثانیه
خیلی ها معتقدند سینمای مستند در اصل از همان روزهای اول تولد سینما شروع شد؛ از فیلم های ساده برادران لومیر مثل «ورود قطار به ایستگاه» تا آثاری که کم کم نگاه آدم ها را به واقعیت عوض کردند. این مسیر با فیلم هایی مثل «نانوک شمال» رابرت فلاهرتی جان گرفت، با نگاه سوررئالیستی لوئیس بونوئل در «سرزمین ناموعود (بی نان)» تکان خورد و با روایت تکان دهنده آلن رنه در «شب و مه» عمق بیشتری پیدا کرد. مستند همیشه کنار زندگی آدم ها بوده و تلاش کرده حقیقت را در لحظه وقوع یا بعد از آن، با شکل ها و فرم های مختلف نشان بدهد.
کتاب «آثار کلاسیک سینمای مستند» نوشته ویلیام روتمن سراغ همین فیلم های مهم و جریان ساز می رود و آنها را خیلی دقیق و جز به جز بررسی می کند؛ گاهی حتی در حد سکانس به سکانس و پلان به پلان. روتمن فقط تاریخچه تعریف نمی کند، بلکه توضیح می دهد چرا این آثار از نظر زیبایی شناسی و تاثیرگذاری مهم اند و مخاطب چطور می تواند بهتر درک شان کند. نتیجه این است که بعد از خواندن کتاب، نگاهت به تماشای مستند جدی تر می شود و راحت تر می توانی فیلم های قوی را از کارهای سطحی تشخیص بدهی.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
