کتاب «ویتگنشتاین و روان درمانی» نوشته جان هیتون (نشر ققنوس) سراغ یک سوال جذاب می رود: فلسفه ویتگنشتاین چه حرفی برای فهم مشکلات روانی و روند درمان دارد؟ هیتون که هم فیلسوف است و هم روان درمانگر، نشان می دهد وقتی ویتگنشتاین از زبان روزمره، معنا و «بازی های زبانی» حرف می زند، در واقع دارد به ما یادآوری می کند خیلی از سوء تفاهم ها و گرفتاری های ذهنی از جایی شروع می شوند که کلمات را از کاربرد واقعی شان جدا می کنیم. این کتاب کمک می کند رابطه میان زبان، تجربه انسانی و آنچه در اتاق درمان اتفاق می افتد را دقیق تر و روشن تر ببینیم.
نویسنده در کنار این نگاه، بعضی پیش فرض های رایج روانکاوی کلاسیک را هم به چالش می کشد؛ مثلا این که همیشه باید دنبال معنی های پنهان و تفسیرهای نمادین و ساز و کارهای پیچیده ناخودآگاه بود. هیتون پیشنهاد می کند گاهی بهتر است به جای کند و کاو پشت پرده کلمات، ببینیم خود فرد در زندگی روزمره چطور حرف می زند، چطور ماجراها را تعریف می کند و در رابطه ها از چه الگوهای زبانی استفاده می کند. نتیجه این رویکرد، یک نگاه عملی تر و قابل لمس تر به روان درمانی است که هم برای علاقه مندان فلسفه ذهن و زبان جذاب است و هم برای کسانی که می خواهند روان درمانی را عمیق تر بفهمند.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.