3
ساعت
:
39
دقیقه
:
39
ثانیه
در «تیرهای سقف را بالا بگذارید، نجاران» دوباره پای خانواده معروف گلس وسط است. قصه از زبان بادی گلس روایت می شود و می بردمان به سال ۱۹۴۲؛ روزی که قرار است سیمور، پسر بزرگ خانواده، ازدواج کند اما مراسم به دلیلی نامعلوم از سمت داماد عملا به هم می ریزد. نکته اینجاست که داستان آن طور که انتظار دارید روی خود مراسم نمی ماند؛ بیشتر همراه چند مهمان سر از ماشین و رفت و آمدها درمی آورید و بعد هم وارد آپارتمان بادی و سیمور می شوید. سلینجر مثل همیشه از همین اتفاق های ساده و روزمره طوری قصه می سازد که خسته تان نکند.
بخش دوم کتاب با عنوان «سیمور: پیشگفتار» باز هم نوشته بادی است؛ سال ها بعد از خودکشی سیمور در ۱۹۴۸. بادی تلاش می کند سیمور را آن طور که بوده به خواننده معرفی کند و هم زمان با خاطره ها و زخم های قدیمی خودش کلنجار می رود. متن پر از مکث ها، توضیح های ریز و درشت و پرانتزهای ناگهانی است؛ انگار ذهن راوی یک لحظه هم آرام نمی گیرد. نتیجه اش یک پرتره نزدیک و انسانی از سیمور است که هم دوستش دارید و هم از پیچیدگی اش جا می خورید.
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
من نسخه چاپ جدید را گرفتم و بعد از حدود 100 صفحه حس کردم خیلی کم سانسور یا دست کاری ندارد و فضا درست منتقل شده. فقط گاهی معادل ها می توانست دقیق تر باشد.