22
ساعت
:
49
دقیقه
:
32
ثانیه
تا حالا به این فکر کرده ای اگر زندگی مان مثل یک شبیه سازی باشد، از کجا می فهمیم واقعی است یا نه؟ «دریای آرامش» اثر امیلی سنت جان مندل دقیقا با همین سوال بازی می کند و تو را می برد وسط یک روایت جذاب که مرز بین واقعیت و خیال مدام جابه جا می شود. داستان طوری پیش می رود که یک لحظه مطمئنی همه چیز طبیعی است و لحظه بعد شک می کنی نکند پشت پرده خبرهایی باشد.
راوی در یک مسیر شبانه با تراموا، بین صداهای ریز و درشت شهر و نگاه کردن به آدم های اطراف، گیر می افتد در جزئیاتی که زیادی واقعی به نظر می رسند؛ لرزش واگن، زمزمه گفتگوها، حتی بوی گل هایی که کسی کنار دستش گرفته. همین ریزه کاری ها باعث می شود سوال اصلی جدی تر شود: اگر همه چیز برنامه ریزی شده باشد، تکلیف حس گرسنگی، بوها و تجربه های روزمره چه می شود؟ این کتاب از آن رمان هایی است که بعد از بستن صفحه آخر هم ولت نمی کند.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
