آلن دوباتن در کتاب «در باب مشاهده و ادراک» با یک زبان ساده و نزدیک به زندگی روزمره نشان می دهد فلسفه فقط برای کلاس و دانشگاه نیست و می تواند حال و هوای آدم را بهتر کند. او سراغ احساساتی می رود که همه ما بارها تجربه شان کرده ایم؛ مثل غم، دل گرفتگی، تنهایی یا حتی لحظه های عاشقانه و شیرین، و کمک می کند این تجربه ها را دقیق تر ببینیم و بهتر بفهمیم.
نکته جذاب کتاب این است که دوباتن برای توضیح حرف هایش از ادبیات و هنر کمک می گیرد و ایده های سخت را کاربردی می کند. مثلا از پروست یک جور راهنمای عملی برای زندگی بیرون می کشد، از نیچه انگیزه ای برای دوام آوردن و معنی دادن به سختی ها می سازد و از نقاشی های ادوارد هاپر یاد می گیرد چطور با رویاپردازی، حتی از اندوه هم می شود لذت ظریفی برداشت. این کتاب برای کسانی است که دوست دارند دنیا و احساساتشان را عمیق تر ببینند اما دنبال متن خشک و تخصصی نیستند.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.