کتاب «دلباختگی» اثر کریستین بوبن از آن کتاب هایی است که بیشتر از این که داستان را خطی تعریف کند، آرام آرام تو را می برد وسط فکر و حس. روایت با حال و هوای لوئیز جلو می رود؛ زنی که عشق را تجربه کرده و حالا جای خالی اش را با تمام جزئیاتش زندگی می کند. نثر بوبن ساده و مینیمال است، اما پشت همین سادگی، حرف های عمیق درباره عشق، دلتنگی و چیزهای کوچکی که معمولا از کنارشان رد می شویم پنهان شده است.
بوبن در «دلباختگی» عشق را مثل یک اتفاق پر سر و صدا نشان نمی دهد؛ بیشتر شبیه یک نیروی آرام است که بی صدا زندگی را عوض می کند و حتی وقتی نیست هم اثرش می ماند. کتاب پر از تکه های کوتاه و تصویرهای شاعرانه است که باعث می شود مکث کنی و به رابطه ها، فقدان و زیبایی های روزمره جور دیگری نگاه کنی. اگر دنبال یک کتاب احساسی و در عین حال فلسفی هستی که بعد از خواندنش تا مدتی در ذهنت بماند، این کتاب انتخاب خوبی است.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.