کتاب «استامبولی» (شومیز) نوشته منصور ضابطیان، روایت یک سفر معمولی نیست؛ بیشتر شبیه یک گشت و گذار صمیمی در شهری است که خیلی از ایرانی ها حداقل یک بار به آن سر زده اند یا آرزوی دیدنش را دارند. ضابطیان از تجربه های شخصی اش می گوید و از این که استانبول چطور سال ها پیش نگاهش را به دنیای بیرون عوض کرد؛ شهری که انگار آدم را وارد یک گفت و گو می کند و بعد رهایش نمی کند.
در این کتاب با استانبولی روبه رو می شوید که هم زمان هم قدیمی است و هم مدرن، هم ورقینو در تاریخ چند هزار ساله دارد و هم با ریتم تند امروز جلو می رود. نویسنده با حوصله از کوچه ها، حال و هوا، تضادها و شگفتی های شهر حرف می زند؛ از شهری که فقط پل بین شرق و غرب نیست، بلکه یک جور ایستگاه فرهنگی و فکری است که هر بار می شود از نو کشفش کرد.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.