آسیه جوادی در کتاب «کارد زدن به گوجه فرنگی» از آن آشپزی هایی می گوید که بیشتر از دستور پخت، بوی خاطره می دهند. از مرباهای فصل به فصل و ترشی های خانگی گرفته تا غذاهایی که کم کم دارند از یاد می روند. روایت کتاب ساده و صمیمی است و نشان می دهد چطور آدم با وجود خستگی و کم شدن توان، باز هم دلش می خواهد دست به کار شود و چیزی درست کند که حال خودش و دیگران را بهتر کند.
این کتاب قرار نیست مثل یک کتاب آشپزی معمولی فقط مواد لازم و مراحل پخت ردیف کند. بیشتر شبیه یک یادآوری گرم است از مزه های کودکی و دستپخت عزیزانی که با عشق برایمان غذا درست می کردند. نویسنده از دل همین دل مشغولی های روزمره، پلی می زند به گذشته و شیرینی لحظه هایی که هنوز هم با یک بو یا یک طعم دوباره زنده می شوند.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.