22
ساعت
:
59
دقیقه
:
40
ثانیه
مانویت یا آیین مانی، یک دین عرفانی و متفاوت بود که مانی (مانی پسر فاتک همدانی) در قرن سوم میلادی در ایران پایه گذاری اش کرد. این آیین از چند جریان فکری و دینی آن زمان تاثیر گرفت؛ از مسیحیت ایده نجات و منجی را برداشت، از سنت های ایرانی نگاه دوگانه خیر و شر را پررنگ کرد و از آیین های شرقی مثل بودایی، بحث تناسخ و بازگشت روح را پذیرفت. در نگاه مانوی، دنیا میدان درگیری نور و تاریکی است؛ جسم بیشتر به سمت تاریکی و روح به سمت روشنایی نسبت داده می شود و انسان با انتخاب ها و سبک زندگی اش می تواند به رهایی ذره های نور کمک کند.
کتاب «کیش مانوی» اثر میشل تاردیو، توضیحی دقیق و قابل فهم از باورها، داستان آفرینش، نگاه مانویان به انسان و جهان، و دلیل گسترش سریع این آیین از خاورمیانه تا شمال آفریقا، اروپا، هند، چین و آسیای میانه ارائه می دهد. همچنین نشان می دهد چرا مانویت با مخالفت های جدی روبه رو شد؛ از دشمنی موبدان زرتشتی گرفته تا تکفیر در دوره اسلامی و حساسیت کلیسای کاتولیک. در کنار متن اصلی، چند مقاله کامل هم در کتاب آمده که کمک می کند خواننده با زمینه تاریخی و فکری مانویت بهتر آشنا شود و تاثیرهای آن را در برخی جریان های عرفانی بعدی راحت تر تشخیص بدهد.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
