13
ساعت
:
50
دقیقه
:
30
ثانیه
تهرانِ مدرن کم کم با سینما و تئاتر و کافه و هتل و پاساژ و پارک شناخته شد، اما شاید هیچ چیز مثل خیابان ها حال و هوای شهر را عوض نکرد. خیابان ولی عصر هم از همان مسیرهایی است که فقط یک راه ساده نیست؛ یک خط طولانی از تصویر و صدا و بو و خاطره است که نزدیک به بیست کیلومتر کشیده شده و جنوب تهران را به شمالش وصل می کند. این خیابان یک جور دعوت است برای قدم زدن و خاطره بازی کردن، برای دیدن تغییرات شهری که در طول یک قرن، بارها پوست انداخته است.
کتاب «خیابان ولی عصر تهران (روایت های غیر داستانی)» با دبیری کاوه فولادی نسب، مجموعه ای از روایت های شخصی نویسنده ها از زندگی روزمره در این خیابان است؛ روایت هایی که قرار نیست مثل کتاب های تاریخی خشک و رسمی باشند. اینجا هر کسی از زاویه خودش حرف می زند: از عشق و رفاقت گرفته تا سیاست و اقتصاد و اتفاق های ریز و درشت زندگی. نتیجه اش یک تصویر زنده و چندصدایی از خیابانی است که انگار خودش یک سند زنده از تاریخ تهران است و بخش های گفته نشده اش را هم برای خواننده رو می کند.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
