کتاب «تفسیر و بیش تفسیر» نوشته اومبرتو اکو (انتشارات شب خیز) سراغ یکی از بحث های جذاب دنیای متن و معنا می رود: این که یک متن را تا کجا می شود تفسیر کرد و از کجا به بعد تفسیرمان تبدیل به برداشت بی پایه می شود. اکو با زبان روان و خوش خوان خودش توضیح می دهد که محدودیت های تفسیر فقط «محدود کردن» نیستند، گاهی کمک می کنند بهتر بفهمیم متن دقیقا چه ظرفیت هایی دارد و چه چیزهایی را نمی شود به زور به آن چسباند.
توی این کتاب، اکو با مثال ها و ارجاع های متنوع، بحث را زنده و قابل لمس می کند؛ از دانته گرفته تا رمان های خودش مثل «نام گل سرخ» و «آونگ فوکو»، و حتی سر می زند به ایده های متفکرانی مثل نوآم چامسکی و ژاک دریدا. نتیجه اش کتابی است که هم برای علاقه مندان نقد ادبی و نشانه شناسی خواندنی است، هم برای هر کسی که دوست دارد مرز بین «فهم متن» و «زیاده روی در تفسیر» را بهتر بشناسد.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.