17
ساعت
:
25
دقیقه
:
18
ثانیه
تا حالا فکر کرده اید چرا با وجود این که تبدیل شدن یک نمایشنامه به اجرای صحنه ای ممکن است سال ها طول بکشد و آخرش هم به چند اجرای محدود ختم شود، باز هم نمایشنامه نویسی ادامه دارد؟ کتاب «نویسش در نمایش» نوشته مهدی پوررضائیان (عضو هیات علمی دانشگاه شاهد) دقیقا سراغ همین دغدغه ها می رود و از ورقینو های نمایشنامه نویسی و نگاه کلاسیک به درام شروع می کند؛ از یونان باستان و اصولی که ارسطو برای تراژدی مطرح کرد تا این که چطور باید عناصر مهم یک اثر نمایشی را جدی تر دید.
این کتاب هم آموزشی است و هم کاملا کاربردی: ۶ نوع پرکاربرد و شناخته شده نمایشنامه نویسی را مرحله به مرحله توضیح می دهد (مثل دینی، سیاسی، روان شناختی، مونودرام، طنز و تعزیه) و بعد برای این که بحث ها فقط تئوری نماند، ۱۴ نمایشنامه تازه هم به عنوان نمونه آورده است؛ از جمله «همروانی»، «گناه روان»، «سقراط من»، «قرنطینه»، «شب های روزافزون»، «دوشیزه خاموش» و ... . نتیجه اش این است که بعد از خواندن کتاب، نگاهتان به قصه، شخصیت پردازی و علت های روانی و معنوی اتفاقات در نمایش عمیق تر می شود؛ مخصوصا اگر دانشجوی هنرهای نمایشی باشید یا به ادبیات و روان شناسی علاقه داشته باشید.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
