7
ساعت
:
33
دقیقه
:
6
ثانیه
اگر شیمی عمومی دانشگاه را گذرانده باشید، احتمالا اسم فریتس هابر به گوشتان خورده؛ دانشمندی که با فرایند تثبیت نیتروژن هوا، راه تولید آمونیاک را هموار کرد و همین کشف هم به ساخت کود های نیتروژنی کمک کرد و هم (تلخ تر از آن) پایش را به صنعت جنگ و مواد منفجره باز کرد. او جایزه نوبل شیمی ۱۹۱۸ را گرفت، اما در جنگ جهانی اول به خاطر نقش جدی اش در جنگ شیمیایی، لقب سنگینی مثل «پدر جنگ شیمیایی» هم به او چسبید.
کتاب «تحفه ی آینشتاین» اثر ورن تیسن (با ترجمه یدالله آقاعباسی) یک نمایشنامه خواندنی است که دقیقا سراغ همان نقطه حساس زندگی هابر می رود؛ وقتی بین افتخار علمی و عذاب وجدان اخلاقی گیر کرده و برای فرار از این بن بست فکری، با دوست مشهورش آلبرت آینشتاین نامه نگاری و گفت و گو می کند. نویسنده بر اساس نامه هایی که در موسسه ماکس پلانک پیدا کرده، دو نگاه متفاوت به مسئولیت اجتماعی دانشمند را روبه روی هم می گذارد. حتی اسم کتاب هم بازی معنی دار دارد: «gift» در آلمانی هم می تواند معنی «هدیه» بدهد و هم «زهر»؛ و آخر داستان می فهمید چرا این عنوان انقدر درست انتخاب شده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
