مارتین لوتر را بیشتر به عنوان رهبر اصلاحات پروتستان و منتقد جدی کلیسای کاتولیک می شناسند، اما نگاه او به یهودیان در طول زندگی اش یکسان نماند. اوایل کار، لحنش نرم تر بود و حتی در نوشته هایش می گفت بخشی از دوری یهودیان از مسیحیت به خاطر رفتار تند و آموزش های غلط کلیساست. لوتر آن زمان امیدوار بود اگر مسیحیتِ اصلاح شده درست معرفی شود، بعضی از یهودیان جذبش شوند و همین باعث شد مدتی نگاهش رنگ و بوی مدارا داشته باشد.
اما بعدها وقتی دید این اتفاق آن طور که می خواهد پیش نمی رود، موضعش کاملا عوض شد و در سال های پایانی عمرش رساله «درباره یهود و دروغ هایشان» را نوشت؛ کتابی که با لحنی تند، یهودیان را متهم می کند و حتی پیشنهادهای خشونت آمیز و سختگیرانه مطرح می کند؛ از محدود کردن فعالیت های دینی گرفته تا برخوردهای شدید اجتماعی. از نظر تاریخی، این متن برای شناخت ورقینو های یهودستیزی در اروپا و تاثیرش در دوره های بعدی (حتی سوء استفاده های تبلیغاتی در آلمان نازی) اهمیت دارد و برای کسی که تاریخ اصلاحات دینی و فضای فکری اروپا را دنبال می کند، یک منبع بحث برانگیز و قابل بررسی است.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.