15
ساعت
:
14
دقیقه
:
28
ثانیه
کتاب «معمای شکسپیر» نوشته خورخه لوئیس بورخس در اصل متن یک سخنرانی معروف است که او پاییز ۱۹۶۴ در بوینس آیرس ارائه کرد؛ زمانی که بورخس نابینا شده بود. از آن شب یک روایت شنیدنی هم باقی مانده: سالن با احترام کامل ساکت بوده، اما چون میکروفن درست تنظیم نشده، خیلی ها از حرف های او فقط تکرار نام «شکسپیر» را می شنیدند. همین اتفاق عجیب، خودش تبدیل می شود به بخشی از حال و هوای کتاب؛ انگار قرار است با یک «راز ادبی» طرف باشیم.
بورخس در این جستار سراغ همان بحث قدیمی می رود که آیا واقعا ویلیام شکسپیرِ استراتفورد نویسنده نمایشنامه های معروف بوده یا نه؛ همان دعوایی که بعضی ها اسم هایی مثل فرانسیس بیکن، مارلو یا ادوارد د ور را وسط می کشند. او محکم از شکسپیر دفاع می کند و می گوید لازم نیست دنبال نویسنده پنهان بگردیم. از نگاه بورخس، نبوغ شکسپیر در این است که می تواند از «خودش» فاصله بگیرد و در شخصیت های گوناگون حل شود؛ جایی که انگار همه کس می شود، چون بلد است هیچ کس باشد.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
