15
ساعت
:
46
دقیقه
:
44
ثانیه
«وقتی دختر کوچکی بودم و مادرم مرا نمی خواست» از جویس کارول اوتس یک نمایشنامه جمع و جور اما خیلی سنگین و تاثیرگذار است؛ داستانی که بیشتر از این که دنبال حادثه و اتفاق های بیرونی باشد، می رود سراغ زخمی که در سکوت می ماند: حس طرد شدن و ناخواسته بودن. اوتس از همان ایده ساده عنوان کتاب، یک درام روانی می سازد که مدام بین گذشته و حال رفت و برگشت می کند و نشان می دهد چطور یک کمبود عاطفی در کودکی می تواند سال ها بعد هم دست از سر آدم برندارد.
در مرکز این نمایشنامه رابطه مادر و فرزند قرار دارد، اما نه آن تصویر کلیشه ای و مهربانانه. اینجا مادر می تواند منبع اولین شکست عاطفی باشد و همین تجربه، روی هویت، اعتماد به نفس، رابطه های بعدی و حتی شیوه دوست داشتن شخصیت ها سایه می اندازد. دیالوگ ها کوتاه، عصبی و گاهی شکسته اند و سکوت ها به اندازه حرف ها معنی دارند. اگر دنبال یک متن نمایشی روانشناختی و خانوادگی هستید که به جای پایان بندی راحت، پیچیدگی زخم ها را واقعی نشان بدهد، این کتاب انتخاب خوبی است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
