15
ساعت
:
41
دقیقه
:
57
ثانیه
«حافظه ی شکسپیر» از داستان های کوتاه و آخر دوره ی خورخه لوئیس بورخس است؛ داستانی که خیلی ساده شروع می شود اما کم کم شما را می برد وسط سوال های عجیب و عمیق: آیا آدم بدون خاطره هایش همان آدم قبلی می ماند؟ راوی، هرمان سورگل، یک شکسپیرشناس آلمانی است که تمام عمرش را پای شناخت شکسپیر گذاشته. او در یک نشست علمی با مردی به نام دانیل تورپ روبه رو می شود که پیشنهاد باورنکردنی می دهد: انتقال «خاطره های واقعی شکسپیر» به یک نفر دیگر؛ نه اطلاعات کتابی و تحلیل، بلکه تجربه های زندگی شده ی خود شکسپیر. انتقال هم فقط با یک پذیرش ساده انجام می شود و کسی که خاطره را می دهد، برای همیشه آن را از دست می دهد.
سورگل از سر وسوسه ی یک عمر تحقیق، این هدیه را قبول می کند. اولش همه چیز مثل چند تصویر پراکنده و خواب های ناآشناست؛ تکه هایی از صداها، حس ها و حال و هوایی که به زندگی او نمی خورد. اما رفته رفته این خاطره ها پررنگ تر می شوند و جای خاطرات خودش را تنگ می کنند؛ تا جایی که زندگی روزمره برایش غریب می شود و هویت خودش شروع می کند به محو شدن. بورخس توی این داستان نشان می دهد دانستن تجربه های یک نابغه، لزوما کسی را نابغه نمی کند و حتی ممکن است تبدیل به باری شود که آدم مجبور شود از دستش خلاص شود. «حافظه ی شکسپیر» یک روایت کوتاه و تکان دهنده درباره ی حافظه، هویت و مرزی است که بین فهمیدن و تصاحب کردن وجود دارد.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
