کتاب «میز شماره ی هفت» اثر ترنس راتیگان یک نمایشنامه جمع و جور و خوش خوان است که با چند گفت و گوی ساده، کم کم آدم را می برد وسط زندگی شخصیت ها. داستان حول یک میز مشخص می چرخد و از دل همان موقعیت ظاهرا معمولی، احساسات پنهان، دلخوری های قدیمی و حرف های نگفته بیرون می زند. راتیگان مثل همیشه بلد است با ظرافت، رابطه ها را واقعی و باورپذیر نشان بدهد؛ نه شعار می دهد و نه اغراق می کند، فقط دقیق و انسانی روایت می کند.
اگر دنبال یک متن نمایشی هستی که هم برای خواندن جذاب باشد و هم بشود اجرای ذهنی اش کرد، «میز شماره ی هفت» انتخاب خوبی است. فضای داستان طوری است که مدام حس می کنی پشت هر جمله یک معنی دیگر هم هست و همین باعث می شود تا آخر همراهش بمانی. این کتاب برای علاقه مندان به ادبیات نمایشی و کسانی که از نمایشنامه های شخصیت محور و دیالوگ های قوی لذت می برند، خیلی می تواند دلچسب باشد.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.