13
ساعت
:
12
دقیقه
:
21
ثانیه
نمایشنامه «پینوکیا» از استفانو بنی یک بازسازی بامزه و در عین حال تند و تلخ از قصه معروف پینوکیو است، اما این بار خبری از تکرار همان مسیر قدیمی نیست. بنی پینوکیا را تبدیل می کند به یک موجود زنانه و سایبرنتیک؛ چیزی بین ربات و انسان که وسط دنیایی پر از تکنولوژی، شوخی های گزنده و حال و هوای فانتزی پرت می شود. او مدام با این سوال درگیر است که اصلا کیست و چطور می شود در جهانی که همه چیزش مصنوعی و نمایشی است، «واقعی» بود.
از آن طرف ژپتو هم فقط یک پدر مهربان نیست؛ آدمی تنهاست که انگار با ساختن پینوکیا می خواهد جای خالی زندگی اش را پر کند و همین رابطه را پیچیده تر می کند: ترکیبی از دلبستگی، کنترل و کشمکش برای استقلال. در نسخه بنی، سرزمین بازی و سرگرمی هم بیشتر شبیه یک ویترین بزرگ مصرف گرایی و رسانه بازی است؛ جایی که آدم ها و حتی احساسات، مثل کالا بسته بندی می شوند. نتیجه یک نمایشنامه تراژدی کمدی است که هم سرگرم می کند و هم یواشکی می رود سراغ دغدغه های هویت، آزادی و انسان بودن در عصر تبلیغات و فناوری.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
