0
ساعت
:
40
دقیقه
:
19
ثانیه
«اندوه من» نوشته محمدهاشم اکبریانی یک روایت خیلی صمیمی و نزدیک از روزهایی است که مادرِ پیر و بیمار نویسنده روی تخت افتاده و تقریبا هیچ واکنشی به دنیا ندارد. کتاب حال و هوای ناداستان دارد و انگار نویسنده همان چیزهایی را که با پوست و استخوان تجربه کرده، بی تعارف و بی اغراق تعریف می کند؛ از ترس ها، دلتنگی ها و لحظه هایی که آدم بین امید و ناامیدی گیر می کند.
داستان از تکرارِ روزهای سخت مراقبت می گوید: داروها، عوض کردن پوشک، حمام کردن، غذا دادن با سوند و تحمل دیدن رنج کسی که دوستش داری. اما همین جزئیات باعث می شود خواننده واقعا کنار راوی راه برود و سنگینیِ فقدان را لمس کند. کتاب در دل این تجربه دردناک، چند سوال جدی هم جلوی آدم می گذارد: آیا فقط با عشق می شود کسی را در وضعیت نباتی زنده نگه داشت؟ مرز بین مراقبت و خودخواهی کجاست؟ «اندوه من» برای دوست داران روایت های واقعی و همین طور کسانی که طعم از دست دادن عزیز را چشیده اند یا از آن می ترسند، می تواند هم خواندنی باشد و هم تسلی بخش.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
