«ارزان خورها» از توماس برنهارد (نشر افق) یک رمان تلخ و تیز است از همان جنس داستان هایی که هم می خنداند و هم آدم را معذب می کند. برنهارد نویسنده ای است که همیشه به جان ظاهرسازی های اجتماعی و زندگی بورژوایی می افتد و با طعنه و طنز سیاهش همه چیز را زیر سوال می برد. اینجا هم قصه به جای این که دنبال اوج و فرودهای معمول باشد، بیشتر شبیه یک نگاه موشکافانه به آدم ها و عادت هایشان است؛ نگاه سرد اما دقیق، با جمله هایی که مستقیم می نشینند روی ذهن.
شخصیت اصلی داستان، کلر، بعد از یک حادثه و افت جسمی و روحی، بیشتر و بیشتر به گوشه گیری کشیده می شود و پایش به یک میخانه کوچک باز می شود؛ جایی که آدم های عجیب و غریبی دور هم جمع می شوند و به اسم «ارزان خورها» شناخته می شوند. آن ها مدام چیزهای بی کیفیت و ارزان می خورند، نه از سر لذت، بیشتر از سر عادت، اجبار یا بی تفاوتی. برنهارد با همین تصویر ساده، تنهایی، پوچی و گیر افتادن در روزمرگی را بیرون می کشد و یک سوال سمج می گذارد جلوی خواننده: چرا باید چیزی را تکرار کنیم که حتی برای خودمان هم ارزشی ندارد؟ این کتاب برای کسی مناسب است که ادبیات جدی دوست دارد و از داستان هایی که ذهن را درگیر می کنند لذت می برد.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.