اسکار وایلد در کتاب «تصویر دوریان گری» یک قصه تاریک و وسوسه کننده می سازد؛ قصه پسری جوان و بسیار جذاب که دلش می خواهد زیبایی و جوانی اش هیچ وقت تمام نشود. او در مسیری می افتد که انگار همه چیز به نفعش پیش می رود: خودش پیر نمی شود، اما یک پرتره نقاشی شده از او کم کم بارِ واقعی انتخاب هایش را به دوش می کشد و با گذشت زمان چهره اش در تابلو زشت تر و ترسناک تر می شود.
این رمان فقط درباره فساد اخلاقی نیست؛ وایلد با نثر تند و درخشانش ما را می برد وسط مهمانی ها و محافل اشرافی لندن و نشان می دهد پشت ظاهر شیک و پرزرق و برق، چه کشمکش هایی جریان دارد. «تصویر دوریان گری» هم یک داستان پرکشش و دلهره آور است، هم نگاهی جدی به زیبایی شناسی و وسوسه لذت، و در نهایت یک جور دفاعیه از نگاه «هنر برای هنر» که آدم را تا مدت ها به فکر فرو می برد.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.