کتاب «دوزخ» (اتاق بسته) از ژان پل سارتر یک نمایشنامه کوتاه اما خیلی تاثیرگذار و کاملا اگزیستانسیالیستی است. داستان از جایی شروع می شود که دو زن و یک مرد بعد از مرگشان وارد یک اتاق عجیب در جهنم می شوند؛ اتاقی بدون پنجره واقعی، بدون آینه، با چراغ هایی که هیچ وقت خاموش نمی شوند و مهم تر از همه، درش راه خروج ندارد. اینجا خبری از آتش و شکنجه های کلیشه ای نیست؛ عذاب اصلی وقتی شروع می شود که هر کدام مجبور می شوند زیر نگاه و قضاوت بقیه، با حقیقت خودشان روبه رو شوند.
سارتر در این نمایشنامه نشان می دهد چطور حضور دیگران می تواند تبدیل به سخت ترین محکمه زندگی شود؛ جایی که دیگر نمی شود نقش بازی کرد یا گذشته را پنهان کرد. همین موقعیت بسته و تکرارشونده، ترس ها، دروغ ها و ضعف های شخصیت ها را بیرون می کشد و کم کم روشن می کند که «دوزخ» بیشتر از آنکه یک مکان باشد، یک رابطه و یک وضعیت است. اگر به ادبیات نمایشی، فلسفه اگزیستانسیالیسم و متن های پرگفتگو و فکر برانگیز علاقه دارید، «دوزخ» انتخاب جذابی است.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.