20
ساعت
:
23
دقیقه
:
35
ثانیه
«اگنس نام فراموشی من است» از سوزان مایزنر یک رمان احساسی و پرکشش درباره جنگ و خانواده است، اما همه چیز را از زاویه ای می بینیم که کمتر به آن پرداخته شده: دو دختر نوجوان که وسط شلوغی دنیا، هنوز نمی دانند دقیقا به کدام سرزمین و هویت تعلق دارند. قصه با روایت راوی سالخورده و آشنایی اش با اگنس شروع می شود و همان اول طوری شما را می کشد توی داستان که گذر زمان و جا و مکان از دستتان در می رود.
بعد داستان برمی گردد به سال های جنگ جهانی؛ الیز ۱۴ ساله که در آیووا زندگی آرامی دارد، یک دفعه می بیند خانواده اش سر از کمپ بازداشت درآورده اند و پشت سیم خاردار، از خانه و زندگی و حتی حس خودش نسبت به خودش جدا افتاده است. در آن فضای خشن و بی رحمانه، تنها روزنه امیدش دوستی با ماریکو، دختری آمریکایی ژاپنی از لس آنجلس است؛ دوستی ای که کمکشان می کند از پشت حصارها هم رویا ببافند، هرچند جنگ حتی همین دلخوشی را هم بی دردسر نمی گذارد.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
