6
ساعت
:
11
دقیقه
:
56
ثانیه
راوی و قهرمان «ناط ور دشت» پسری شانزده ساله و نیو یورکی به اسم هولدن کالفیلد است؛ نوجوانی که یک دفعه از مدرسه اش در پنسیلوانیا دل می کند و بی خبر، سه روز را توی نیو یورک می چرخد. هولدن از آن شخصیت هایی است که همزمان ساده به نظر می رسد و پیچیده؛ گاهی رک و بی پروا حرف می زند، گاهی هم پشت شوخی ها و غر زدن هایش کلی احساس و نگرانی قایم کرده. نگاهش به آدم ها، بزرگ ترها و مخصوصا دنیای بچه ها آن قدر زنده و واقعی است که راحت می شود با او همراه شد.
این رمان کلاسیک جی دی سلینجر که اولین بار سال ۱۹۵۱ منتشر شد، خیلی خوب حال و هوای عصبانیت ها، سردرگمی ها و سرکشی های دوران نوجوانی را نشان می دهد. «ناط ور دشت» سال هاست در فهرست بهترین رمان های دنیا جا دارد و از کتاب های تاثیرگذار قرن بیستم حساب می شود. صراحت و بی پرده بودن روایت هولدن باعث شد زمان خودش کلی سر و صدا کند، اما همین صداقت، کتاب را برای خواننده جذاب و ماندگار کرده است.
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
یک خطی: ارزش امتحان کردن داره، مخصوصا اگر از روایت اول شخص خوشتون میاد.
صادقانه بگم من نتونستم باهاش ارتباط بگیرم و بعد از ۱۰۰ صفحه گذاشتمش کنار. شخصیت هولدن خوب دراومده ولی روندش برای من زیادی یکنواخت بود.
یه هفته ای تموم شد و چند جا بلند بلند خندیدم چون لحنش خیلی صمیمیه. برای شروع رمان کلاسیک کوتاه هم به نظرم گزینه امنیه.
برای کسی که دنبال ادبیات شخصیت محور و ذهنیاته انتخاب خوبیه. اگر انتظار گره و اوج کلاسیک دارید بهتره گزینه دیگه ای بردارید.
من ۳ هفته کنار درس ها یواش یواش خوندم و باعث شد برگردم به حس های اون سن. کتاب پیام مستقیم نمی کوبه تو سر آدم و همین دوست داشتنیه؛ فقط پایانش برای من زیادی باز بود.
یک خطی بگم: یا عاشقش میشی یا ولش میکنی.
من برای باشگاه کتابخوانی خوندمش و کلی بحث دراومد. نقطه قوتش شخصیت پردازی و صداقت لحنه، ولی بعضی تکرارها وسط کتاب خسته ام کرد.
دو روزه تمومش کردم و راستش خیلی چسبید. قدرت اصلی کتاب به نظرم مونولوگ های ذهنی هولدن و فضاسازی نیویورکشه.