کتاب دوزخ اثر ژان پل سارتر یک نمایشنامه کوتاه و پرکشش با حال و هوای اگزیستانسیالیستی است. داستان درباره دو زن و یک مرد است که بعد از مرگ، خودشان را در یک اتاق بسته و ترسناک می بینند؛ اتاقی بدون پنجره، بدون آینه و با چراغ هایی که هیچ وقت خاموش نمی شوند. نه خبری از شعله و شکنجه های کلاسیک جهنمی است و نه هیولایی در کار است، اما عذاب اصلی تازه از همین جا شروع می شود: هر کدام مجبورند زیر نگاه بی رحمانه دیگری زندگی کنند و هیچ راهی هم برای پنهان شدن پشت نقش و نقاب های همیشگی شان ندارند.
سارتر در این اتاق بسته نشان می دهد گاهی «بودن کنار دیگران» می تواند خودش تبدیل به جهنم شود، چون آدم مجبور می شود خودش را از چشم بقیه ببیند و با حقیقت های تلخ گذشته اش روبه رو شود. در طول نمایش، گفت و گوها کم کم لایه های شخصیت ها را کنار می زند و روشن می کند چرا هرکدامشان به اینجا رسیده اند. اگر دنبال یک نمایشنامه فکر برانگیز هستید که هم داستان دارد و هم شما را درگیر مفهوم آزادی، انتخاب و قضاوت دیگران می کند، دوزخ انتخاب بسیار خوبی است.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.