19
ساعت
:
23
دقیقه
:
11
ثانیه
کتاب «عصر شاهان بزرگ: از کوروش کبیر تا داریوش سوم» نوشته لوید لوولین جونز (انتشارات ققنوس) یک روایت تازه و حسابی از تاریخ هخامنشیان است؛ روایتی که سعی می کند از قالب داستان هایی که سال ها با نگاه یونانی ها و منابع غربی به ما رسیده فاصله بگیرد. نویسنده با تکیه بر چیزهایی مثل یافته های باستان شناسی، کتیبه های شاهان و لوح های اداری، تصویر دقیق تری از ایران باستان می سازد؛ ایرانیانی که نه «بربرهای وحشی» تصور شده در برخی روایت ها، بلکه جامعه ای پیشرفته، ثروتمند و قدرتمند از نظر نظامی و سازماندهی بوده اند.
نکته جذاب کتاب این است که شیوه حکمرانی هخامنشی را از زاویه ای دیگر توضیح می دهد: این شاهان مثل بعضی امپراتوری های بعدی دنبال تحمیل زبان و فرهنگ خودشان به همه نبودند و بیشتر به اداره کارآمد و کنار هم نگه داشتن قوم های مختلف فکر می کردند. استفاده از آرامی به عنوان زبان مشترک، رویکرد حمایتی در برابر دین های محلی و نگاه چندفرهنگی (همان ایده ای که داریوش با واژه «ویسپزنانام» توصیفش می کند) در هنر رسمی هم دیده می شود؛ مثل نقش های آپادانای تخت جمشید که قوم ها را شریک های یک شاهنشاهی بزرگ نشان می دهد. کتاب در سه بخش اصلی تنظیم شده و یک پیوست هم دارد تا مسیر شکل گیری و اوج و فرجام این ابرقدرت تاریخی را منظم و خواندنی دنبال کنید.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
