نمایش روحوضی زمانی کنار هنرهایی مثل تعزیه خوانی، نقالی، پرده خوانی و معرکه گیری حسابی رونق داشت و پای ثابت جشن ها و دورهمی های مردم در طبقات مختلف بود. اما با تغییر شکل زندگی، آپارتمان نشینی و کم شدن آن فضاهای جمعی، کم کم این نمایش مردمی از صحنه کنار رفت و بیشتر به خاطره تبدیل شد.
مرتضی احمدی که از چهره های شناخته شده تئاتر ایران است، در کتاب «کهنه های همیشه نو (ویراست دوم)» حاصل سال ها پیگیری و علاقه اش را جمع کرده؛ ترانه ها و ضربی های معروف روحوضی را آورده و برایشان نت هم گذاشته است. در کنار این ها، یک مقدمه خواندنی هم درباره حال و هوای نمایش های سنتی و ورقینو و رسمشان می دهد تا خواننده فقط متن ترانه ها را نبیند، بلکه فضای آن دوران را هم بهتر لمس کند.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.